Για τη θεατρική παράσταση «Ο κύκλος των «μάταιων» πράξεων»

Πριν λίγο καιρό διάβασα στο διαδίκτυο μια ανακοίνωση απ’ τη θεατρική ομάδα «πείρα(γ)μα». Η ομάδα αναζητούσε εθελοντές για τη θεατρική παράσταση «Ο κύκλος των «μάταιων» πράξεων». Το θεατρικό έργο αναφέρεται στην εκτέλεση απ’ τους ναζί διακοσίων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και ειδικότερα στη ζωή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη και βασίζεται στο ομώνυμο ιστορικό μυθιστόρημα του Σπύρου Τζόκα.

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909. Το 1922 ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα ως πρόσφυγας και εγκαταστάθηκε στην Κρήτη. Σε νεαρή ηλικία οργανώθηκε στο Κ.Κ.Ε. και συμμετείχε ενεργά στους εργατικούς αγώνες της εποχής αν και ο ίδιος είχε μια αρκετά καλοπληρωμένη δουλειά. Συνελήφθη το 1936 και εξορίστηκε στον Άη Στράτη, στη συνέχεια φυλακίστηκε σε διάφορες φυλακές για να καταλήξει στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και από κει στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Η εκτέλεση των διακοσίων κομμουνιστών διατάχθηκε απ’ τους κατακτητές σαν αντίποινα για την εκτέλεση απ’ τον Ε.Λ.Α.Σ. λίγες μέρες πριν την Πρωτομαγιά του 1944 του στρατιωτικού διοικητή Πελοποννήσου και των συνοδών του στους Μολάους Λακωνίας. Ο τόπος και ο χρόνος της εκτέλεσης δεν επιλέχθηκαν τυχαία. Η Καισαριανή ήταν ανταρτομάνα και η Πρωτομαγιά είναι η μέρα της εργατικής τάξης. Ο Ναπολέων Σουκατζίδης είχε την ευκαιρία να σώσει τη ζωή του. Επειδή γνώριζε γερμανικά εκτελούσε χρέη διερμηνέα στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Όταν επιλέχθηκαν οι διακόσιοι κρατούμενοι για την εκτέλεση ο διοικητής του στρατοπέδου Καρλ Φίσερ διαπίστωσε ότι ανάμεσά τους βρισκόταν και εκείνος. Επειδή δεν υπήρχε κάποιος άλλος κατάλληλος για διερμηνέας ο Φίσερ του πρότεινε να εκτελεστεί κάποιος άλλος στη θέση του. Ο Σουκατζίδης αρνήθηκε λέγοντας ότι αγαπάει τη ζωή και αγωνίζεται για αυτή αλλά δεν δέχεται να πεθάνει κάποιος σύντροφός του για να ζήσει ο ίδιος και θεώρησε την πρόταση του Φίσερ προσβλητική.

Διαβάζοντας λοιπόν αυτή την ανακοίνωση θεώρησα ότι ήταν μια ευκαιρία να τιμήσω τη μνήμη των ηρώων που θυσίασαν τη ζωή τους για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι και έτσι δήλωσα συμμετοχή. Σε λίγες μέρες συναντηθήκαμε στο Σκοπευτήριο για την πρώτη πρόβα. Πάνω από εκατό άνθρωποι συνεργαστήκαμε αρμονικά και το αποτέλεσμα δικαίωσε τους κόπους μας. Η παράσταση είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και την παρακολούθησαν πάνω από χίλιοι θεατές.

Η σκηνοθεσία και η διασκευή του έργου ήταν της Αγγελικής Κασσόλα. Τον διοικητή του στρατοπέδου Χαϊδαρίου ερμήνευσε ο Γεράσιμος Γεννατάς, τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη ο Γιάννης Καρούνης και τη σύντροφό του Χαρά Λιουδάκη η Ειρήνη Μελά. Δεκάδες εθελοντές και εθελόντριες, ανάμεσά τους συγγενείς των πεσόντων, ερμήνευσαν τους εκτελεσμένους κομμουνιστές και τις συγγενείς τους. Τραγούδησαν η Φωτεινή Βελεσιώτου, η Νατάσα Παπαδοπούλου – Τζαβέλλα και η Κατερίνα Κατσίγιαννη. Η σκηνοθεσία και όλες οι ερμηνείες ήταν εξαιρετικές ενώ πολύτιμη ήταν η συμβολή της Μαρίας Μανάβη, της Ευτυχίας – Μαρίας Ροδοπούλου και της Αιμιλίας Κούβελα.

Η εμπειρία που αποκόμισα απ’ τη συμμετοχή μου σ’ αυτή την προσπάθεια ήταν συγκλονιστική. Θα κουβαλάω για πάντα μέσα μου το σπαρακτικό τραγούδι με τίτλο «Μάνα η πέτρα βαριά» για τους εκτελεσμένους που τραγούδησε ο Διονύσης Χριστακόπουλος, γιος του εκτελεσμένου κομμουνιστή Διομήδη Χριστακόπουλου, την εκπληκτική ερμηνεία του «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες» απ’ τη Φωτεινή Βελεσιώτου (είμαι σίγουρος πως αν την άκουγε ο Γιάννης Ρίτσος θα ήταν περήφανος), την πομπή με τις μαυροφορεμένες γυναίκες, το βροντερό «παρών» από εκατοντάδες στόματα στο άκουσμα του τελευταίου ονόματος που ακούστηκε σε όλη την Καισαριανή, τις ιαχές «αθάνατοι», τις υψωμένες γροθιές και τα συνθήματα των θεατών.

Υ.Γ. Το χώμα της Καισαριανής όπως και όλης της Ελλάδας είναι ποτισμένο απ’ το αίμα χιλιάδων αγωνιστών, μελών του Ε.Α.Μ., του Ε.Λ.Α.Σ. και του Κ.Κ.Ε. Χωρίς τη θυσία αυτών των ανθρώπων η μοίρα του ελληνικού λαού θα ήταν πολύ διαφορετική. Όσες προσπάθειες κι αν κάνουν κάποιοι μοιράζοντας «ιστορικά» βιβλία που δεν αξίζουν ούτε το μελάνι που ξοδεύτηκαν για να γραφτούν, με σκοπό να συκοφαντήσουν την ιστορία της εαμικής εθνικής αντίστασης δεν πρόκειται να καταφέρουν τίποτα. Τις αθλιότητες που αναπαράγουν δεν τις πίστεψε ο λαός ούτε στις συνθήκες της πιο άγριας τρομοκρατίας γιατί ξέρει πολύ καλά ποιοι πολέμησαν τους κατακτητές και ποιοι συνεργάστηκαν μαζί τους. Τα «ιστορικά» τους πονήματα λοιπόν σύντομα θα καταλήξουν εκεί που είναι η θέση τους: στα σκουπίδια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s