Ατομική έκθεση φωτογραφίας Δημήτρη Θεοδόση

Πειραιάς (Δεν βρίσκω άλλο λιμάνι)

Γεννήθηκα στον Πειραιά, κάπου στην Ευαγγελίστρια. Η αλμύρα του νοτισμένου καλοκαιρινού αέρα με συντροφεύει από τότε διά βίου.

Ο Πειραιάς είναι πολλά πράγματα. Είναι η κόρνα του πλοίου της γραμμής σαν μπαίνει στο λιμάνι, είναι ο κρότος από τα σφυριά στα μηχανουργεία της περιοχής Παπαστράτου, είναι οι φωνές των μαθητών στο Πασαλιμάνι, είναι η φανέλα του Ολυμπιακού πού φοράει ο Σύρος πρόσφυγας στην θύρα Ε5 του λιμανιού. Είναι και άλλα, πολλά άλλα.

Αυτά τα βασικά, αλλά κυρίως τα άλλα, είναι πού αναζητώ σε αυτό το φωτογραφικό οδοιπορικό μου σε ένα από τα πιο εμβληματικά λιμάνια της Μεσογείου. Η ένταση στην ματιά μου είναι μεγαλύτερη, οι αισθήσεις μου σε μόνιμη επαγρύπνηση, η μνήμη μου οξυμένη. Όταν σε καλεί ο γενέθλιος τόπος σου δεν υπάρχει χώρος και χρόνος για ολιγωρία.

Ο Πειραιάς έχει αξία ιδιαίτερη. Έχει ειδικό βάρος. Αυτό προσπαθώ να αναδείξω μέσα από την δουλειά μου. Προσπαθώ να ξαναανακαλύψω την πόλη εφαλτήριο, την πόλη των ελπίδων. Γιατί όσο κι αν ψάχνω δεν βρίσκω άλλο λιμάνι…

Πειραιάς 2017 Δημήτρης Θεοδόσης

Η ατομική έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Θεοδόση με τίτλο «Πειραιάς (δεν βρίσκω άλλο λιμάνι)» στην Art Prisma Gallery στην οδό Κουντουριώτου 187 στον Πειραιά θα εγκαινιαστεί στις 10 Νοεμβρίου και θα έχει διάρκεια ένα μήνα.

Βιογραφικό Δημήτρη Θεοδόση

Ο Δημήτρης Θεοδόσης γεννήθηκε στον Πειραιά. Είναι απόφοιτος του Οικονομικού Πανεπιστήμιου Πειραιά. Ασχολείται με την φωτογραφία πάνω από 30 χρόνια.

Την διετία 1982-1983 δούλεψε στο Φωτογραφικό Κέντρο Αθήνας, όπου συνεργάστηκε και επηρεάστηκε με μερικούς από τους πλέον εμβληματικούς φωτογράφους της εποχής, όπως ο Γιώργος Δεπόλας και ο Στέφανος Πάσχος.

Η φωτογραφία τον ενδιαφέρει σε όλες της τις εκφάνσεις, χωρίς κατηγοριοποιήσεις και αφορισμούς. Το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό πού δικαιώνει τον καλλιτέχνη και το νόημα πού δίνει στις καταστάσεις.

Ατομικές εκθέσεις

Αθήνα,2005 gallery Manifactura «Όλα είναι δρόμος» (φωτογραφία και κολάζ)

Αθήνα,2007 gallery FNAC «Το street art στην Αθήνα»

Αθήνα 2007, gallery Spilioti Projects «Το street art στην Αθήνα»

Θεσσαλονίκη, 2008 Art House «Stencil in Athens»

Κορυδαλλός, 2009 Πνευματικό Κέντρο «Κορυδαλλός, στιγμές και τόπος»
Βερολίνο,2009 Tacheles «Berlin in one day»

Κορυδαλλός, 2010 Festival μεταναστευτικών κοινοτήτων «Μετανάστες, οι νέοι Αθηναίοι»

Αθήνα,2010 Γαλλικό Ινστιτούτο «Αστικές μορφές τέχνης στους δρόμους της Αθήνας»

Αθήνα ,2010 Κεραμείο «Αθηναϊκά παράδοξα»

Αθήνα,2012 Hair Studio The Box «Το κούρεμα»

Κορυδαλλός,2012 Κοινωνικός χώρος Pasamontana «Από τον Δεκέμβρη του 2008 στα μνημόνια»

Montpellier Γαλλία,2012 gallery Expo 1 «Greece in crisis»

Αθήνα, 2013 I.P.P.O. «Ο τυφλός φωτογράφος»

Ζάκυνθος,2013 Φώσκολος «Η Ζάκυνθος με κυριεύει»

Πειραιάς,2013 πολυχώρος Κ. Κωσταράκος «Το Ελληνικό σοκ»

Ζάκυνθος, 2014 χώρος τέχνης Ίριδα «Καθημερινός Ζακυνθινός σουρεαλισμός»

Πειραιάς,2014 Πολυχώρος Κ. Κωσταράκος «Για την δημόσια υγεία»

Αθήνα,2014 ΣΚΟΡΔ-ART «Το street art στην ΣΚΟΡΔ-ΑΡΤ»

Αθήνα,2015 Booze Cooperativa «Στην έρημο της μνήμης»

Αθήνα,2015 Θέατρο Εμπρός «Στην έρημο της μνήμης», στο πλαίσιο του αντιφασιστικού festival

Αθήνα 2016 Booze Cooperativa «Αναζητώντας τον θάνατο»

Ομαδικές εκθέσεις

Αθήνα,2002 gallery Σταύλος «Η Κούβα την ειδική περίοδο»

Αθήνα,2006 Ευρωπαϊκό Forum ενάντια στην παγκοσμιοποίηση «Το γυναικείο ζήτημα σήμερα» (φωτοκολάζ)

Αθήνα, 2007 Anti-art Athina.Αθήνα , 2007 Δημοτική αγορά Κυψέλης «Ματιές στην πόλη»

Αθήνα, 2007 Festival μεταναστών δήμου Βύρωνα

Αθήνα,2007 Κυψέλη, έκθεση Κ.Ε.Δ.Ε. «Κοινωνικός αποκλεισμός»

Αθήνα,2008 Κολωνός Festival Κυριακάτικου σχολείου μεταναστών
Κορυδαλλός Festival μεταναστών δήμου Κορυδαλλού

Αθήνα, 2008 Κυψέλη Festival νεολαίας Συνασπισμού «Ζώντας στην Ελλάδα των 700 ευρώ» (slide show)

Αθήνα,2008 gallery OBI «Πτυχώσεις»

Αθήνα, 2009 Festival μεταναστών δήμου Κορυδαλλού

Αθήνα, 2010 gallery Manifactura «Samples of art»

Αθήνα 2010, Φάληρο , ART ATINA στο περίπτερο του arteshop.gr .Αθήνα,2011 ομαδική arteshop.gr

Αθήνα, 2011 Πάντειο Πανεπιστήμιο Festival Κυριακάτικου σχολείου μεταναστών

Αθήνα, 2011 Photovision έκθεση Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας «Η είδηση υπό διωγμό»

Αθήνα ,2012 Γεωπονική Σχολή, Festival Αναιρέσεις, «Από τον Δεκέμβρη
του 2008 στα μνημόνια» (slide show)

2013 Gallery Boo «Το ποδήλατο»

2013 Βρυξέλλες Βέλγιο, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκθεση Ε.Φ.Ε. «Η είδηση υπό διωγμό»

2016.Αθήνα, χώρος τέχνης Fokianou 24/7, Δημήτρης Θεοδόσης / Αλεξία Λιακουνάκου «Σε επαφή»

2016 Στέκι Μεταναστών, Εξάρχεια, «blank(A)expressions»

2016 Αθήνα, Σύλλογος Αρχαιολόγων Ελλάδας «Το βιβλίο ως έργο τέχνης»

2017 ΗΠΑ, Νέα Υόρκη ΑΑΑ3Α «Huan Rulfo turns one hundred»

Εκδόσεις

Το 2007 οι εκδόσεις ΟΞΥ εξέδωσαν το φωτογραφικό του λεύκωμα «Τοιχοδρομίες – το street art στην Αθήνα». Το 2008 και το 2009 από τον ίδιο Οίκο εκδόθηκαν τα λευκώματα του «Stencil in Athens», «Το νέο χρώμα της πόλης». Το 2014 εξέδωσε σε συνεργασία με τον ποιητή Ζαχαρία Στουφή το λεύκωμα «Στην έρημο της μνήμης». Το 2016, επίσης σε συνεργασία με τον Ζαχαρία Στουφή, εξέδωσε το λεύκωμα «Αναζητώντας τον θάνατο». Το 2016 το, εκτός εμπορίου, λεύκωμα ACTION ΕΣΤΙ, με φωτογραφίες και κείμενά του.

Συνεργασίες

Συνεργάστηκε, για περίπου 10 χρόνια και μέχρι το κλείσιμό της, με την εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και τα περιοδικά της Ε και Γεωτρόπιο. Είναι ο βασικός φωτογράφος του ενημερωτικού site http://www.tvxs.gr Φωτογραφίες και άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά και sites.

Advertisements

Για τη θεατρική παράσταση «Ο κύκλος των «μάταιων» πράξεων»

Πριν λίγο καιρό διάβασα στο διαδίκτυο μια ανακοίνωση απ’ τη θεατρική ομάδα «πείρα(γ)μα». Η ομάδα αναζητούσε εθελοντές για τη θεατρική παράσταση «Ο κύκλος των «μάταιων» πράξεων». Το θεατρικό έργο αναφέρεται στην εκτέλεση απ’ τους ναζί διακοσίων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και ειδικότερα στη ζωή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη και βασίζεται στο ομώνυμο ιστορικό μυθιστόρημα του Σπύρου Τζόκα.

Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γεννήθηκε στην Προύσα το 1909. Το 1922 ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα ως πρόσφυγας και εγκαταστάθηκε στην Κρήτη. Σε νεαρή ηλικία οργανώθηκε στο Κ.Κ.Ε. και συμμετείχε ενεργά στους εργατικούς αγώνες της εποχής αν και ο ίδιος είχε μια αρκετά καλοπληρωμένη δουλειά. Συνελήφθη το 1936 και εξορίστηκε στον Άη Στράτη, στη συνέχεια φυλακίστηκε σε διάφορες φυλακές για να καταλήξει στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και από κει στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Η εκτέλεση των διακοσίων κομμουνιστών διατάχθηκε απ’ τους κατακτητές σαν αντίποινα για την εκτέλεση απ’ τον Ε.Λ.Α.Σ. λίγες μέρες πριν την Πρωτομαγιά του 1944 του στρατιωτικού διοικητή Πελοποννήσου και των συνοδών του στους Μολάους Λακωνίας. Ο τόπος και ο χρόνος της εκτέλεσης δεν επιλέχθηκαν τυχαία. Η Καισαριανή ήταν ανταρτομάνα και η Πρωτομαγιά είναι η μέρα της εργατικής τάξης. Ο Ναπολέων Σουκατζίδης είχε την ευκαιρία να σώσει τη ζωή του. Επειδή γνώριζε γερμανικά εκτελούσε χρέη διερμηνέα στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Όταν επιλέχθηκαν οι διακόσιοι κρατούμενοι για την εκτέλεση ο διοικητής του στρατοπέδου Καρλ Φίσερ διαπίστωσε ότι ανάμεσά τους βρισκόταν και εκείνος. Επειδή δεν υπήρχε κάποιος άλλος κατάλληλος για διερμηνέας ο Φίσερ του πρότεινε να εκτελεστεί κάποιος άλλος στη θέση του. Ο Σουκατζίδης αρνήθηκε λέγοντας ότι αγαπάει τη ζωή και αγωνίζεται για αυτή αλλά δεν δέχεται να πεθάνει κάποιος σύντροφός του για να ζήσει ο ίδιος και θεώρησε την πρόταση του Φίσερ προσβλητική.

Διαβάζοντας λοιπόν αυτή την ανακοίνωση θεώρησα ότι ήταν μια ευκαιρία να τιμήσω τη μνήμη των ηρώων που θυσίασαν τη ζωή τους για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι και έτσι δήλωσα συμμετοχή. Σε λίγες μέρες συναντηθήκαμε στο Σκοπευτήριο για την πρώτη πρόβα. Πάνω από εκατό άνθρωποι συνεργαστήκαμε αρμονικά και το αποτέλεσμα δικαίωσε τους κόπους μας. Η παράσταση είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και την παρακολούθησαν πάνω από χίλιοι θεατές.

Η σκηνοθεσία και η διασκευή του έργου ήταν της Αγγελικής Κασσόλα. Τον διοικητή του στρατοπέδου Χαϊδαρίου ερμήνευσε ο Γεράσιμος Γεννατάς, τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη ο Γιάννης Καρούνης και τη σύντροφό του Χαρά Λιουδάκη η Ειρήνη Μελά. Δεκάδες εθελοντές και εθελόντριες, ανάμεσά τους συγγενείς των πεσόντων, ερμήνευσαν τους εκτελεσμένους κομμουνιστές και τις συγγενείς τους. Τραγούδησαν η Φωτεινή Βελεσιώτου, η Νατάσα Παπαδοπούλου – Τζαβέλλα και η Κατερίνα Κατσίγιαννη. Η σκηνοθεσία και όλες οι ερμηνείες ήταν εξαιρετικές ενώ πολύτιμη ήταν η συμβολή της Μαρίας Μανάβη, της Ευτυχίας – Μαρίας Ροδοπούλου και της Αιμιλίας Κούβελα.

Η εμπειρία που αποκόμισα απ’ τη συμμετοχή μου σ’ αυτή την προσπάθεια ήταν συγκλονιστική. Θα κουβαλάω για πάντα μέσα μου το σπαρακτικό τραγούδι με τίτλο «Μάνα η πέτρα βαριά» για τους εκτελεσμένους που τραγούδησε ο Διονύσης Χριστακόπουλος, γιος του εκτελεσμένου κομμουνιστή Διομήδη Χριστακόπουλου, την εκπληκτική ερμηνεία του «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες» απ’ τη Φωτεινή Βελεσιώτου (είμαι σίγουρος πως αν την άκουγε ο Γιάννης Ρίτσος θα ήταν περήφανος), την πομπή με τις μαυροφορεμένες γυναίκες, το βροντερό «παρών» από εκατοντάδες στόματα στο άκουσμα του τελευταίου ονόματος που ακούστηκε σε όλη την Καισαριανή, τις ιαχές «αθάνατοι», τις υψωμένες γροθιές και τα συνθήματα των θεατών.

Υ.Γ. Το χώμα της Καισαριανής όπως και όλης της Ελλάδας είναι ποτισμένο απ’ το αίμα χιλιάδων αγωνιστών, μελών του Ε.Α.Μ., του Ε.Λ.Α.Σ. και του Κ.Κ.Ε. Χωρίς τη θυσία αυτών των ανθρώπων η μοίρα του ελληνικού λαού θα ήταν πολύ διαφορετική. Όσες προσπάθειες κι αν κάνουν κάποιοι μοιράζοντας «ιστορικά» βιβλία που δεν αξίζουν ούτε το μελάνι που ξοδεύτηκαν για να γραφτούν, με σκοπό να συκοφαντήσουν την ιστορία της εαμικής εθνικής αντίστασης δεν πρόκειται να καταφέρουν τίποτα. Τις αθλιότητες που αναπαράγουν δεν τις πίστεψε ο λαός ούτε στις συνθήκες της πιο άγριας τρομοκρατίας γιατί ξέρει πολύ καλά ποιοι πολέμησαν τους κατακτητές και ποιοι συνεργάστηκαν μαζί τους. Τα «ιστορικά» τους πονήματα λοιπόν σύντομα θα καταλήξουν εκεί που είναι η θέση τους: στα σκουπίδια.