Η νήσος των Σειρηνουσσών

Κρύο και υγρασία. Σιδερένιες πόρτες ανοιγοκλείνουν με θόρυβο. Απ’ το βάθος ακούγεται μια πνιχτή κραυγή. Είναι ό,τι απέμεινε από έναν άνθρωπο, αφού έπνιξαν με τη βία τη φωνή του. Μια κραυγή που είναι μαζί παράπονο, ικεσία, απειλή. Μια κραυγή που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις από ποιον προέρχεται, γιατί ο πόνος κάνει τους ανθρώπους και τις αντιδράσεις τους να μοιάζουν. Μια κραυγή που κάθε μέρα βγαίνει από διαφορετικό στόμα, όμως μοιάζει ίδια και απαράλλαχτη. Αυτή η κραυγή σπάνια φτάνει έξω, κι όταν φτάνει, λίγους συγκινεί. Είναι γιατί οι απέξω είναι σίγουροι ότι δεν θα βρεθούν ποτέ στη θέση αυτών που κραυγάζουν.

Ένα στενό υπόγειο κελί. Ένα μικρό παράθυρο που βλέπει στο προαύλιο. Ο ουρανός δεν φαίνεται. Οτιδήποτε μπορεί να δώσει ελπίδα είναι απαγορευμένο. Στον τοίχο ένα σιδερένιο κρεβάτι με ένα βρώμικο στρώμα. Απ’ το λιμάνι ακούγονται οι σειρήνες των πλοίων. Καλούν σε μακρινά ταξίδια ανθρώπους, που το μόνο ταξίδι που μπορούν να κάνουν είναι μέχρι τον απέναντι τοίχο. Παντού τοίχοι και κάγκελα. Και ο επίμονος ήχος των σειρήνων να θυμίζει πως η ζωή δεν μπορεί να χωρέσει σε τέσσερις τοίχους. Το σώμα παραμένει φυλακισμένο, ενώ το μυαλό δραπετεύει για να συναντήσει τις σειρήνες.

Μια υπόθεση, μια απλή σκέψη που μπορεί να κρατήσει έναν άνθρωπο που έχει χάσει κάθε ελπίδα ψυχικά ζωντανό. Αν η φυλακή ήταν καράβι; Αν το κελί ήταν καμπίνα; Αν η ποινή ήταν ένα μεγάλο ταξίδι; Με τον καιρό αρχίζει να το πιστεύει. Κρατάει ημερολόγιο: “Ταξιδεύουμε στην ανοιχτή θάλασσα με τον καιρό σύμμαχό μας. Ο ήλιος στέλνει γενναιόδωρα το φως του. Ο άνεμος, σαν να έχει καταλάβει ότι δεν έχει θέση σ’ αυτή την ομορφιά, έχει κοπάσει. Στέκομαι στο κατάστρωμα και ανασαίνω τον θαλασσινό αέρα”. Για τις ταπεινώσεις, τους εξευτελισμούς, τα καψόνια, τους ξυλοδαρμούς, δεν γράφει τίποτα. Αυτά τα κρατάει μέσα του. Στέλνει γράμματα: “Αγαπημένοι μου, λυπάμαι που έκανα καιρό να σας γράψω, αλλά αργήσαμε να πιάσουμε λιμάνι. Μακάρι να μπορούσα να περιγράψω με λέξεις όσα θαυμαστά βλέπω στο ταξίδι μου και να σας μεταφέρω λίγη απ’ τη μαγεία τους. Σας φιλώ και να θυμάστε ότι κάποτε θα έρθω κοντά σας”. Ξέρει ότι θα αργήσει αυτή η στιγμή. Κλείνει τα μάτια και προσπαθεί να τη φανταστεί. Θα σταθεί απέναντί τους. Ο χρόνος θα παγώσει για λίγο. Μετά θα αγκαλιαστούν. Τα δάκρυα θα διαδεχτούν οι ευχές. Τα χέρια τους θα ανιχνεύσουν στο πρόσωπό του τα σημάδια του πολύχρονου βασανισμού.

Μια σταγόνα νερό, που πέφτει στο μέτωπό του απ’ τον σωλήνα που στάζει, τον ξυπνάει απ’ το ονειροπόλημα. Όμως αν θέλει να αντέξει πρέπει να επιστρέψει στη δική του πραγματικότητα. Έτσι η σταγόνα του νερού απ’ τον σκουριασμένο σωλήνα μεταμορφώνεται σε θαλασσινή αύρα, η φυλακή μεταμορφώνεται πάλι σε καράβι, το κελί σε καμπίνα και η ποινή σε ταξίδι. Τα βράδια όταν κάποια κραυγή πόνου, στέρησης ή απελπισίας σπάει τη σιωπή, εκείνος ετοιμάζεται να αποβιβαστεί σε κάποιο λιμάνι κάποιας μακρινή χώρας. Κάθε λιμάνι ακόμη μια μέρα που στάθηκε όρθιος, που δεν κατέρρευσε κάτω απ’ το βάρος μιας ατέλειωτης ποινής. Κάθε τέτοια μέρα είναι αφορμή για γιορτή, όπως στον πόλεμο που οι στρατιώτες γιορτάζουν την κάθε μέρα που έμειναν ζωντανοί.

Συνεχίζει το ταξίδι του. Ως το τέλος. Μέχρι τη στιγμή που η πραγματικότητα δεν θα είναι πια εφιάλτης και θα μπορεί να την αντικρίσει κατάματα. Μέχρι τη στιγμή που θα μπορέσει να ξαναδεί τη θάλασσα, που τόσα χρόνια το μόνο που υπήρχε για να τη θυμίζει ήταν ένας μακρινός ήχος. Μέχρι τη στιγμή που θα πάψει να είναι ένας αριθμός πεταμένος σε κάποιο μπουντρούμι. Μέχρι τη στιγμή που δεν θα είναι πια αόρατος. Μέχρι τη στιγμή που η φωνή του δεν θα είναι μια κραυγή εγκλωβισμένη σε τέσσερις τοίχους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s