Σαράντα βαθμοί υπό σκιά

Ζωή βασανισμένη. Εφιάλτης. Ένας εφιάλτης ζωντανός απ’ τον οποίο δεν μπορείς να ξυπνήσεις. Γιατί ξέρεις ότι, αν ξυπνήσεις, την ίδια στιγμή θα πάψεις να ζεις. Εξήντα πέντε χρόνια να ανεβαίνεις μια ανηφόρα, κι όταν φτάσεις στο τέρμα, να σου δίνουν μια κλωτσιά για να πέσεις στον γκρεμό.

Αύγουστος σε μια πόλη που βράζει. Έδιωξε με το χέρι τις μύγες πάνω απ’ τα κουλούρια και πέταξε μια βρισιά στο περιστέρι που πλησίαζε τον πάγκο. Τα περιστέρια δεν τα φοβόταν. Ήσυχα πουλιά, δεν θέλουν το κακό σου. Έτρεμε μόνο τους γύπες και τα κοράκια που έχουν ανθρώπινη μορφή. Κάπου όμως έπρεπε να ξεσπάσει. Και προτίμησε το περιστέρι που δεν μπορεί να ανταποδώσει.

Παλιότερα γύριζε τις κοντινές παραλίες φορτωμένος με την πραμάτεια του και το βάρος μιας ατέλειωτης ταλαιπωρίας. Δεκάδες χιλιόμετρα πάνω στην άμμο για ένα ετοιμόρροπο στενό δωμάτιο κι ένα πιάτο φαγητό. Τα τελευταία χρόνια δεν τον κρατούσαν τα πόδια του. Έμενε τα καλοκαίρια στην Αθήνα και προσπαθούσε να πουλήσει κουλούρια σε μια έρημη πόλη. Δεν την άντεχε αυτή την ερημιά. Του θύμιζε τη ζωή του. Τον χειμώνα χανόταν μέσα στο πλήθος. Η μοναξιά του περνούσε απαρατήρητη. Σκεφτόταν ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι πιο δυστυχισμένοι απ’ αυτόν. Έβλεπε τη δυστυχία στα μάτια τους κι ένιωθε λιγότερο έρημος. Τον πονούσε λιγότερο που αν πέθαινε δεν θα έλειπε σε κανέναν, ούτε καν στα περιστέρια.

Δεν ήταν όμως μόνο η ερημιά της πόλης που έκανε τα καλοκαίρια αφόρητα. Ήταν κι αυτή η φριχτή ζέστη. Είχε πειστεί πλέον πως η κόλαση βρίσκεται σ’ αυτή τη ζωή και πως οι κολασμένοι είναι όσοι μένουν το καλοκαίρι στην πόλη. Ποτέ δεν ζήτησε πολλά απ’ τη ζωή, αλλά τελικά δεν κατάφερε να αποκτήσει ούτε αυτά τα λίγα που ήθελε. Στα στερνά του είχε παραιτηθεί από κάθε αξίωση. Μόνο κάθε βράδυ πριν πέσει για ύπνο έκλεινε για λίγα λεπτά τα μάτια κι έβλεπε κάθε φορά το ίδιο όνειρο. Τα όνειρα τα έβλεπε ξύπνιος, όπως ξύπνιος ζούσε και τον εφιάλτη. Ένας όμορφος μικρός κήπος. Με λίγα λουλούδια, δυο ελιές, έναν φοίνικα, μια κληματαριά. Να κάθεται στη σκιά των δέντρων και να διώχνει απ’ το μυαλό του όλες τις άσχημες σκέψεις. Να συγχωρεί όσους τον πρόδωσαν. Να μη ζηλεύει όσους έχουν αυτά που ήθελε να αποκτήσει. Να μη σκέφτεται τίποτα. Να γαληνεύει. Πότε πότε να έρχονται ένας δυο φίλοι να πίνουν ένα ποτήρι κρασί. Το όνειρο τέλειωνε απότομα. Ξανάνοιγε τα μάτια κι έπεφτε στο κρεβάτι. Μετά από μερικές ώρες -τις μισές στριφογύριζε με τα μάτια ανοιχτά και την καρδιά σφιγμένη- σηκωνόταν κι ο εφιάλτης ξαναζωντάνευε. Κάθε μέρα η ίδια διαδρομή, η ίδια διαδικασία, η ίδια ταλαιπωρία. Κάθε μέρα η ίδια περιφρόνηση, η ίδια αδιαφορία. Κάθε μέρα η ίδια νοσταλγία για αυτά που δεν του χάρισε η ζωή. Όλα αυτά γίνονταν ακόμα πιο ανυπόφορα κάτω απ’ τους σαράντα βαθμούς του καλοκαιριού.

Σκούπισε τον ιδρώτα απ’ το μέτωπό του κι αναστέναξε σιγά. Έφερε το χέρι στο στήθος, στο μέρος της καρδιάς. Ένας περαστικός κοντοστάθηκε.

-Είστε καλά;

Όχι, δεν ήταν καλά. Πόσο μπορεί να αντέξει μια καρδιά που βασανίζεται επί εξήντα πέντε χρόνια; Καμιά φορά τα όνειρα που βλέπουμε στον ξύπνιο μας γίνονται πραγματικότητα, έστω και με ανορθόδοξο τρόπο.

Τώρα ξεκουράζεται σε έναν κήπο σαν κι αυτόν που ονειρευόταν. Είναι κάπως μοναχικά, αλλά η μοναξιά τον συντρόφευε σε όλη του τη ζωή και την είχε συνηθίσει. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη. Δεν βρέθηκαν συγγενείς. Ένας υπάλληλος του νεκροταφείου συγκινήθηκε απ’ την εγκατάλειψη που αντίκρισε. Σκέφτηκε ότι μπορεί κι αυτός κάποτε να βρεθεί στη θέση του. Του ανάβει το καντήλι κι αφήνει καμιά φορά πάνω στον τάφο του λίγα λουλούδια κι ένα πράσινο κλωνάρι ελιάς. Το πράσινο είναι για κάποιους το χρώμα της γαλήνης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s