Η ρίζα στο χώμα

Σκούπισε τα δάκρυα απ’ τα μάγουλά του και ψέλλισε ότι ο αέρας πάντα έκανε τα μάτια του να δακρύζουν, γιατί ντρεπόταν που έκλαιγε. Κάθε φορά που θυμόταν την πατρίδα του έκλαιγε. Οι άνθρωποι είναι καταραμένοι να έχουν μνήμη. Να κουβαλούν για πάντα μέσα τους όσα τους αγγίζουν. Έτσι πονούν για αυτά που χάνουν. Έτσι δένονται με τον τόπο τους. Οι άνθρωποι αγαπάνε την πατρίδα τους. Γράφουν τραγούδια για να υμνήσουν τις ομορφιές της. Κάποτε είχε κι αυτός πατρίδα, όμως τον διώξανε απ’ αυτήν. Εκατομμύρια ανθρώπινες τραγωδίες κρυμμένες πίσω από ημερομηνίες μαχών και συνθήκες. Πριν φύγει απ’ την πατρίδα του, πήρε μαζί του λίγο χώμα σε ένα μαντίλι. Φύτεψε ένα δέντρο και γύρω απ’ τη ρίζα του έριξε το χώμα απ’ την πατρίδα του. Από τότε η πατρίδα του ήταν μισό τετραγωνικό μέτρο γης.

Γύρω απ’ το δέντρο μια αυλή. Έξω απ’ την αυλή ο δρόμος. Πιο πέρα η θάλασσα. Σύνορα, έλεγχοι διαβατηρίων. Άνθρωποι που εγκατέλειπαν την πατρίδα τους. Άνθρωποι που γύριζαν στην πατρίδα τους μετά από χρόνια. Άλλοι που σκέφτονταν τη μέρα του γυρισμού στην πατρίδα τους λίγο πριν κοιμηθούν, για να την ονειρευτούν όταν ξυπνήσουν. Όμως η δική του πατρίδα ήταν μισό τετραγωνικό μέτρο γης. Ο πρωθυπουργός ζητούσε θυσίες για τη σωτηρία της πατρίδας, όμως η δική του πατρίδα ήταν μισό τετραγωνικό μέτρο γης. Κοίταξε τον ουρανό. Ο ήλιος είχε αρχίσει να βασιλεύει. Του άρεσε το ηλιοβασίλεμα στην πατρίδα του, όμως τώρα η πατρίδα του ήταν μισό τετραγωνικό μέτρο γης. Σε μερικές ώρες ξημέρωνε Κυριακή. Άλλοτε, στην πατρίδα του, ήταν η χαρά του οι Κυριακές, όμως τώρα η πατρίδα του ήταν πολύ μικρή για να τις χωρέσει. Στο διπλανό σπίτι είχαν γιορτή. Στην πατρίδα του αγαπούσε τις γιορτές, όμως τώρα δεν είχε κανέναν λόγο να γιορτάζει. Απ’ τον δρόμο πέρασε μια παρέα φίλων. Στην πατρίδα του είχε πολλούς φίλους, όμως τώρα ήταν μόνος, γιατί η πατρίδα του ήταν μισό τετραγωνικό μέτρο γης. Τα γέλια τους αντηχούσαν σε όλη τη γειτονιά. Στην πατρίδα του γελούσε συχνά, όμως τώρα είχε ξεχάσει να γελάει, γιατί η πατρίδα του ήταν μισό τετραγωνικό μέτρο γης.

Ένα απόγευμα, την ώρα που σκούπιζε τα δάκρυα απ’ τα μάγουλά του, η καρδιά του σταμάτησε και τα υγρά του μάτια έκλεισαν για πάντα. Όταν πεθαίνουν οι άνθρωποι, συνήθως τους κηδεύουν στην πατρίδα τους, όμως η δική του πατρίδα ήταν μισό τετραγωνικό μέτρο γης. Έτσι τον κήδεψαν στο πλησιέστερο νεκροταφείο. Δημοσία δαπάνη. Η είδηση του θανάτου του δεν έφτασε ποτέ στην πατρίδα του, γιατί η πατρίδα του ήταν μισό τετραγωνικό μέτρο γης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s