Πολεμική ανταπόκριση

Στη δεκαετία του 1970 η R.A.F. (Rote Armee Fraktion), μια ένοπλη οργάνωση που έδρασε στην τότε Δυτική Γερμανία, κήρυξε τον πόλεμο στο γερμανικό κράτος για να το αναγκάσει να βγάλει το δημοκρατικό του προσωπείο και να αποκαλύψει τον φασιστικό του χαρακτήρα. Η συνέχεια είναι γνωστή: Λευκά κελιά, δολοφονία των μελών της ηγεσίας της οργάνωσης και ένα όργιο καταστολής με φυλακίσεις ακόμη και συμπαθούντων της οργάνωσης και δικηγόρων των μελών της. Αν στη Γερμανία της δεκαετίας του 1970 ο πόλεμος που ανάγκασε το γερμανικό κράτος να αποκαλύψει τον πραγματικό του χαρακτήρα προκλήθηκε απ’ το αντάρτικο πόλης, στην Ελλάδα του σήμερα ήταν η κρίση αυτή που ανάγκασε το πολιτικό προσωπικό της άρχουσας τάξης να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον του λαού και κατα συνέπεια να αποκαλύψει το αποκρουστικό του πρόσωπο, που τόσα χρόνια παρέμενε κρυμμένο πίσω από ένα φιλολαϊκό και δημοκρατικό προσωπείο. Μέσα σε πέντε χρόνια, απ’ την ψήφιση του πρώτου μνημονίου μέχρι σήμερα, οι πολιτικοί που το ψήφισαν και οι κάθε είδους υποστηρικτές τους έχουν εκδηλώσει όλη τους την απανθρωπιά, την ξεδιαντροπιά και τη χυδαιότητα. Ο πόλεμος όπως και κάθε κρίσιμη στιγμή αποκαλύπτει όχι μόνο κρυμμένα πάθη, αλλά και τον πραγματικό χαρακτήρα κρατών και ανθρώπων. Το ότι οδήγησαν τέσσερις χιλιάδες ανθρώπους στην αυτοκτονία, το ότι άφησαν μικρά παιδιά να λιποθυμάνε απ’ την πείνα στο σχολείο, το ότι αφήνουν αρρώστους να πεθαίνουν αβοήθητοι, το ότι οδήγησαν χιλιάδες ανθρώπους στα συσσίτια, φαίνεται ότι δεν τους είναι αρκετό. Έφτασαν στο σημείο να χαρακτηρίζουν λαϊκιστές όσους αποκαλύπτουν και καταγγέλουν αυτά τα εγκλήματα και να αναπαράγουν ακόμη και τώρα τον μύθο για τους τεμπέληδες και απατεώνες Έλληνες.

Αρκεί μια ματιά σε δηλώσεις πολιτικών και δημοσιολόγων που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, για να νιώσει και ο πιο αναίσθητος οργή, αηδία και αποτροπιασμό. Ενδεικτικά να θυμίσω τη βεβήλωση της μνήμης αγωνιστή που θυσίσε τη ζωή του για να αφυπνίσει την κοινωνία, τις χυδαίες επιθέσεις εναντίον γονιών βασανισθέντων, τα εμετικά σχόλια για τον θάνατο δυο φοιτητών από αυτοσχέδιο μαγκάλι, τον χαρακτηρισμό “τζαμπατζής” που είχε στόχο ένα παιδί που δολοφονήθηκε για ένα εισητήριο, όπως και δηλώσεις του τύπου “πουλήστε τα σπίτια σας αν δεν μπορείτε να πληρώσετε τους φόρους” και “μισώ τους κομμουνιστές και τους απεργούς”. Όλα τα παραπάνω δεν ειπώθηκαν σε συζητήσεις σε καφενεία, ούτε γράφτηκαν από ανώνυμους στο διαδίκτυο. Επίσης δεν είναι δηλώσεις κάποιου παρανοϊκού δικτάτορα. Ακόμη κι αυτοί είναι πιο προσεκτικοί στον δημόσιο λόγο τους. Η πατρότητα αυτών των σχολίων και δηλώσεων ανήκει σε πρώην υπουργούς, βουλευτές, δημοσιογράφους, συγγραφείς, ενώ το γεγονός ότι έχουν γίνει δημόσια τους δίνει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Κάποιοι απ’ αυτούς τους λαλίστατους δημοσιολόγους έχουν πανεπιστιαμική έδρα, κάποιοι άλλοι θεωρούνται πνευματικοί άνθρωποι, ωστόσο η όποια μόρφωσή τους δεν τους εμποδίζει να εκφράζονται με την απανθρωπιά δημίου.

Όπως ανέφερα και παραπάνω ο πόλεμος είναι αυτός που βγάζει στην επιφάνεια τον πραγματικό χαρακτήρα, όχι μόνο κρατών και κυβερνήσεων, αλλά και ανθρώπων. Μόνο που ο πόλεμος που ζούμε στην Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων διεξάγεται μονόπλευρα. Το κεφάλαιο έχει εξαπολύσει μια ανελέητη επίθεση εναντίον της κοινωνίας, ενώ η αντίσταση που προβάλλει η κοινωνία είναι δυσανάλογη σε σχέση με την επίθεση που δέχεται. Η έκβαση αυτού του πολέμου θα κριθεί απ’ το αν και πότε η κοινωνία όχι μόνο θα δυναμώσει την άμυνά της, αλλά θα περάσει στην αντεπίθεση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s