Η έρημος της οθόνης

Το πρωί θα σηκωθεί απ’ το κρεβάτι με βαρύ κεφάλι. Θα φτιάξει καφέ και θα καθίσει μπροστά στον υπολογιστή. Η μέρα του θα ξεκινήσει. Έχει πολλούς φίλους. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν ξέρουν τι χρώμα έχουν τα μάτια του, πώς είναι το χαμόγελό του, δεν έχουν ακούσει ποτέ τη φωνή του, δεν ξέρουν τι τον βασανίζει και δεν τον αφήνει να κοιμηθεί τις νύχτες. Ίσως να μην ξέρουν ούτε το όνομά του. Αν τον συναντήσουν στο δρόμο δεν θα τον αναγνωρίσουν, θα τον προσπεράσουν και θα χαθούν μέσα στο πλήθος. Μπορεί να ‘χει μέρες να μιλήσει με άνθρωπο, να μην ξέρει ποιοι μένουν δίπλα του. Πάντως έχει πολλούς φίλους. Θα επικοινωνήσει με κάποιους απ’ αυτούς. Θα συμφωνήσει, θα διαφωνήσει, θα μαλώσει, θα βρίσει χωρίς αναστολές αφού η οθόνη του παρέχει ασυλία, θα συγκινηθεί και θα κλάψει.

Θα διαβάσει για τον ήλιο, τη θάλασσα, τα αστέρια, τον έρωτα, γιατί έχει ξεχάσει πώς είναι ο ήλιος, η θάλασσα και τα αστέρια και τον έρωτα ίσως να μην τον γνώρισε ποτέ. Το μεσημέρι θα ετοιμάσει κάτι πρόχειρο και θα φάει μπροστά στην οθόνη. Το βράδυ, αφού έχει αδειάσει δεκάδες φορές το γεμάτο αποτσίγαρα τασάκι, θα βάλει ένα ποτό για να διώξει την ένταση της μέρας. Θα του φτιάξει τη διάθεση. Αυτά που διαβάζει δεν θα τα πάρει στα σοβαρά. Ύστερα θα γίνει επιθετικός και θα προκαλέσει παρεξηγήσεις. Αφού ηρεμήσει θα ζητήσει συγγνώμη απ’ αυτούς στους οποίους επιτέθηκε και θα ξαναγίνουν φίλοι. Στο τέλος, κουρασμένος πια, θα καληνυχτίσει τους φίλους του και θα κλείσει τον υπολογιστή. Μετά θα πάει για ύπνο. Αν καταφέρει να κοιμηθεί ίσως ονειρευτεί έναν πραγματικό κόσμο με πραγματικούς ανθρώπους.

Την άλλη μέρα θα βγει για λίγο απ’ το σπίτι για να αγοράσει κάτι. Θα δει μερικούς πραγματικούς ανθρώπους, όμως θα του φανούν παράξενοι γιατί έχει ξεσυνηθίσει να τους συναναστρέφεται. Θα επιστρέψει στην ασφάλεια του υπολογιστή για να γράψει για τη μοναξιά που επικρατεί στις μέρες μας και τις απρόσωπες ανθρώπινες σχέσεις. Στην ατέλειωτη αναζήτησή του στον ωκεανό της πληροφορίας, ίσως δει μια φωτογραφία από κάποια έρημο και ίσως διαβάσει κάποιο σχετικό άρθρο. Θα μάθει ότι υπάρχουν άνθρωποι που ζουν στην έρημο και θα απορήσει, μη θέλοντας να παραδεχτεί ότι και ο ίδιος ζει σε μια έρημο. Μια έρημο που πέρα απ’ την ψευδαίσθηση του πραγματικού κόσμου και της πραγματικής ζωής που δίνει, κρύβει απέραντη μοναξιά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s